Philo en de zee
Philo gaat graag naar de zee, want de zee luistert altijd. Philo vertelt wat haar blij maakt, maar ook waar ze zich zorgen over maakt en op welke vragen ze geen antwoord vindt. Wanneer Philo dolfijn Liora ontmoet en mag meezwemmen op haar rug, ontmoet ze allerlei zeedieren. Elk dier vertelt haar iets over de zee én over het leven. Zo ontdekt Philo dat je soms verder moet kijken dan wat je met je ogen ziet, dat stoer gedrag ook een manier kan zijn om jezelf te beschermen en dat je, net als een schildpad, soms tegen de stroom in moet zwemmen.
Ook jij kan veel leren over het leven van de zee! Dit boek zet je aan het denken. Het maakt nieuwsgierig en nodigt je uit om samen te filosoferen. De zachte illustraties in pasteltinten sluiten mooi aan bij de mijmerende sfeer.
Lees een stukje
Als de windkracht toenam, waren er altijd andere mensen die er net als zij van hielden om naar de woeste zee te kijken. Philo voelde zich tijdens een storm heel klein, maar toch ook vol levenslust als ze de wind en de koude druppels op haar gezicht voelde. De zee toonde haar dat ze kwetsbaar was, met haar golven zo hoog als kathedralen. Hoe kon je iets zó mooi en zó angstaanjagend tegelijk vinden?
Wat andere lezers vinden
Er zijn nog geen reacties. Wees de eerste om zelf je mening door te geven.