De vloek van de zee

Van veel leerlingen kon ik niet zeggen welk soort wezens ze vertegenwoordigden, bij sommige was het echter niet moeilijk te raden. Ik zag een paar in het zwart geklede leerlingen met een zilverbleke huid en hoektanden. Dat waren vampiers, als ik me niet vergiste. Ze hadden een duister aura om zich heen en wie te dicht bij hen in de buurt kwam, kreeg afkeurende blikken toegeworpen. Een andere groep viel me op door hun ruwe voorkomen, de sterke beharing en krachtige lichaamsbouw. Ook de meisjes waren opvallend stevig gebouwd. Ik vermoedde dat het om weerwolven ging. Weer anderen leken door hun perfect zittende kostuums, knielange rokken, strak naar achter gekamd haar en alle boeken die ze bij zich hadden intellectueel en gedisciplineerd. Ik zag eveneens een paar toverstaffen, dus het waren waarschijnlijk de magiërs. Ze waren duidelijk van de heksen de onderscheiden, die me bij mijn aankomst al waren opgevallen door hun kleurige kleding, bonte sjaals, gestreepte sokken en beschermende amuletten. De tafel van de zeemeerminnen was niet over het hoofd te zien. Bij hen was alles perfect: de kapsels, de sieraden van parels en mosselen, de flinterdunne jurken. Felgekleurde nagels, lippenstift in knalkleuren en glinsterende oogschaduw waren duidelijk een must.