De parelduikster
Lumi en haar dorpsgenoten leven op het eiland Anda, geïsoleerd van de rest van de wereld. Samen met de andere vrouwen duikt Lumi parels op uit de zee. Daarbij waken ze ervoor om nooit verder te gaan dan de Zwarte Rotsen. Alleen Lumi's onconventionele oma lijkt niet bang te zijn voor de wereld voorbij het eiland - maar zij is dan ook verbannen uit het dorp.
Tot grote ergernis en schrik van haar moeder verlangt Lumi naar een ander leven dan dat wat de eilandbewoners haar opleggen. Zo wordt dit een mooi en sfeervol verhaal over dochters, moeders en grootmoeders. En over de zee.
Lees een stukje
Over het kustpad komen de andere parelduiksters aan. De jongste parelduiksters rennen zoals altijd vooruit. Daarna komen de volwassen parelduiksters met hun gespierde armen en sterke handen. Als je vanaf je tiende naar parels
duikt, word je vanzelf gespierd. De meisjes op het eiland hebben geen keuze, ze worden allemaal parelduikster. Ze
zijn sterk, kunnen lang hun adem inhouden en ze begrijpen de onderwaterwereld met hun handen, ogen en hun huid.
Toch had Lumi veel liever zelf een keuze gehad; ze had naast parelduikster ook geiten- en schapenhoeder kunnen zijn. Of degene die de wilde paarden berijdbaar maakt. Of gewoon parelduikster en zichzelf.
Wat andere lezers vinden
Er zijn nog geen reacties. Wees de eerste om zelf je mening door te geven.