Alleen

Maddie vertrekt stiekem naar een slaapfeestje met haar vriendinnen. Maar die dagen niet op. En wanneer Maddie de volgende ochtend wakker wordt, blijkt de hele stad verlaten te zijn. Er is niemand meer! Telefoons en internet werken niet, dus ze kan ook niemand bereiken. Maddie volgt de raad op die haar vader ooit gaf: blijf waar je bent, zo word je snel gevonden.

Moedig verkent Maddie haar omgeving. Ze laat opgesloten huisdieren vrij en verzamelt eten. Haar enige gezelschap is George, de hond van de buren. Met hem is ze minder eenzaam en voelt ze zich veiliger. Ze blijft hopen op redding. Maar maanden en zelfs jaren gaan voorbij....

Een indrukwekkend avonturenverhaal over in je eentje moeten overleven! Het is geschreven in verzen. Dat leest niet alleen vlot, maar maakt het boek ook extra aangrijpend.