We noemen hem Anna
De 18-jarige Micke blikt in een lange brief terug op een bijzonder woelige periode. Als sportleider op het Zomerkamp leert hij de tengere Anders kennen, door de andere jongens 'Anna' genoemd. Anna wordt al snel het pispaaltje van de groep. Pesterijen, geweld en wreedheden nemen toe, ook als de school weer van start gaat. Noch op school noch op het zomerkamp wil de leiding ingrijpen; Micke blijkt de enige die zich het lot van Anna aantrekt. Als Micke in beslag wordt genomen door z'n hardlooptraining en naderende eindexamens, verliest Anna ook z'n laatste steun en toeverlaat...
Het is bepaald geen vrolijk boek, deze turf van Peter Pohl. Wel toont We noemen hem Anna genadeloos aan waartoe jongeren in staat zijn en hoe onschuldige grapjes al snel een psychologische martelgang worden voor het slachtoffer. Hard, scherp, soms gruwelijk, maar steeds realistisch en vaak verschrikkelijk herkenbaar.
Lees een stukje
Wentel je je of lig je in je eigen vuil? Je weet het niet. Je weet niet waar je lichaam is, dat volgt je bevel om te vluchten niet op. Ze hijsen je overeind, laten je los en je valt op de grond. Je hoort het lachsalvo en de fluitende toon, die uit het diepe zwart dat je in je draagt aanzwelt.
Wat andere lezers vinden
Er zijn nog geen reacties. Wees de eerste om zelf je mening door te geven.