Halewijn
Het is 1107. Elena is de bastaarddochter van kasteelheer Hendric van de Canneburgh. Ze is timide en geraakt moeilijk uit haar woorden, behalve wanneer ze zingt. Marzoeta is de adellijke dame die trouwt met Hendric. Zij voelt zich verloren in haar nieuwe huishouden. Alles is er anders dan in het welvarende en drukke Zutphen, waar ze vandaan komt. Elena en Marzoeta zijn als water en vuur. Toch zullen ze elkaar moeten vinden, want in de bossen rond het kasteel verdwijnen steeds meer jonge vrouwen. Lopen ze zelf gevaar? Kunnen ze uitzoeken wie of wat achter de verdwijningen zit?
Else Boer haalde inspiratie bij de middeleeuwse ballade van heer Halewijn, die één van de allereerste seriemoordenaars uit onze literatuur is. Ze kneedde de oude tekst om tot een spannende roman.
Lees een stukje
Heer Henric stond bij de haard. Het vuur gaf zijn baard een gouden gloed. Zijn wangen waren roder dan anders, van de drank en van de warmte. Hij keek eerst naar mijn moeder, dan naar mij.
'Elena!' riep mijn vader. Hij keek me recht aan. De geluiden om ons heen verstomden.
'Kom,' zei hij. Hij gebaarde naar de ruimte rond de haard. Ik durfde me niet te bewegen, met de blikken van de vreemde edelen op me gericht. Een paar van hen keken me fronsend aan, onzeker wat ze moesten denken van dit bastaardkind.
Wat andere lezers vinden
Er zijn nog geen reacties. Wees de eerste om zelf je mening door te geven.