Sofamama
Sofia wil niets liever dan spelen met Mama, maar dat kan al een tijd niet meer. Mama ligt de hele dag in de zetel en heeft nergens nog zin in. Sofia probeert vanalles: trekken, praten, smeken… Tot ze een idee krijgt dat haar wél dichter bij Mama brengt. Langzaamaan komt er weer een beetje kleur in het gezin.
Een warm, eerlijk en ontroerend prentenboek is dit. De zachte potloodillustraties vatten treffend de zwaarte van een ouder die worstelt met mentale gezondheid. Tegelijk toont het verhaal hoe je met fantasie en kleine gebaren weer in verbinding met elkaar kan komen. Ideaal om samen te lezen en over te praten.
Lees een stukje
‘Maar hoe voél je je dan, Mama?’
Mama dacht even na en zei dan: ‘Alsof ik heel, heel zwaar ben.
Alsof ik te zwaar ben om op te staan.’
Wat andere lezers vinden
Er zijn nog geen reacties. Wees de eerste om zelf je mening door te geven.