Maantje verhuist de zee
De oma van Maantje is al een tijdje ziek. Ze voelt dat haar einde nadert en laat dit weten aan haar twee zonen. Maantje merkt meteen dat er iets aan de hand is en ze staat erop om bij oma te zijn die laatste avond. Zo kan ze nog een laatste keer knuffelen met oma en met haar praten. Afscheid nemen van oma doet pijn, maar Maantje verzint verhalen om met dit verlies om te gaan. Ondanks het verdriet wordt het verhaal nergens zwaarmoedig. Maantje brengt overal waar ze gaat licht binnen en draagt de mooie herinneringen aan oma met zich mee.
Lees een stukje
'Ik heb al gehuild,' zegt Maantje, 'mijn tranen zijn op.'
'Dat kan niet,' zegt de vrouw.
'Kan best,' zegt Maantje, 'mijn traanklieren zijn zo droog als een stofzuigerzak. Ik heb tien keer gehuild en iedere keer duizend tranen.'
'Je bent een vreemd kind,' zei de vrouw.
'Ik heb ons hele bad volgehuild,' zegt Maantje, 'er zwemmen haringen en makrelen in. Kom maar eens kijken.'
Staat dit boek in jouw bib?
Lees ook deze boeken
Maantje
Oscars Leeuw
Donsdag
Oma pannenkoek : gedichtenbundel
Spoorloos
Wat andere lezers vinden
Er zijn nog geen reacties. Wees de eerste om zelf je mening door te geven.