Een bizon aan tafel
Op een avond zit er plots een bizon mee aan tafel. Maar wat moet je daarmee? Mama geeft hem courgettesoep, kleine broer vertelt hem een van zijn vieze moppen. De bizon vindt al snel een plek in het gezin. Hij brengt de kinderen naar school, bakt pannenkoeken en helpt mama met klusjes. Dat is handig! Zou hij niet gewoon kunnen blijven?
Dit troostende prentenboek gaat over gemis, rouw en verdriet. De illustraties zijn kleurrijk, alleen de bizon is een grote zwarte lino. Hij staat symbool voor het verdriet in het gezin. In het begin van het boek is de bizon groot en overschaduwt hij alles. Maar doorheen het verhaal neemt hij steeds minder ruimte in en wordt het steeds transparanter. Door die sterke beeldtaal biedt dit boek veel mogelijkheden om met kinderen te praten over verdriet.
Lees een stukje
We zijn nu een paar weken verder en weten nog steeds niet waar hij vandaan kwam.
Dat maakt ons ook niet uit, we hopen gewoon dat hij nog een tijdje zal blijven.
We zijn eindelijk weer met z’n vijven.
Wat andere lezers vinden
Er zijn nog geen reacties. Wees de eerste om zelf je mening door te geven.