Dag oude ik
Stel: je bent elf jaar en je hebt een briljant idee. Je gaat brieven schrijven aan je oude ik (dus de persoon die jij bent, maar dan in het verleden) om hem te behoeden voor ongeluk. Die keer dat het misging tijdens de turnles? Dat slechte cijfer dat je haalde voor die test? Allemaal opgelost door je oude ik bij te staan met advies, zodat hij het dit keer anders kan aanpakken. Alleen is er één ding dat deze jongen niet kan oplossen. Om zijn vader vrij te krijgen uit de gevangenis, is er meer nodig dan een brief...
Een verhaal vol fantasie en humor, dat tegelijk bloedernstig en ontroerend is: dat is Dag oude ik.
Lees een stukje
Na al die jaren oefenen had ik deze uitdrukking volmaakt uitgewerkt: ongelovig, eerst aangevuld met verbazing (niet de verbazing van wanneer je iets voor de eerste keer ziet, maar die van Nee, niet weer!), daarna ontzetting en vervolgens een vleugje arrogantie om te tonen dat ik me onmogelijk tot dat niveau kan verlagen omdat ik veel te slim ben. Later ook nog een beetje, een heel klein beetje medelijden, om haar geen verdriet te doen (Mama, waarom dan?).
Wat andere lezers vinden
Er zijn nog geen reacties. Wees de eerste om zelf je mening door te geven.