3navi.png

Actualiteit
 
Gisteren in het nieuws, vandaag in een boek. Achtergronden en interpretaties over oorlogen, milieu en politiek.
 


Volk
Marjorie Blomme , Tom Naegels
epo, 2010, 183 p.

Eén op zeven Belgen is arm. Maar wat is dat: arm zijn? Haar man ging er met al het geld vandoor. Zijn vrouw bleef hem geld vragen, ‘om naar haar familie te sturen’. Hij zit in een rolstoel en de meeste mensen denken dat naast zijn benen, ook zijn hersenen niet goed werken. Haar dochter woont in een instelling, al is dat niet haar beslissing. Hij had geld nodig en deed een stommiteit om het te krijgen. Allemaal zijn ze arm.


Waarom zou ik dit boek lezen?
In dit boek vertellen 10 arme mensen hun verhaal. Het zijn harde verhalen, pakkende getuigenissen, ongelooflijke voorvallen. Tien korte verhalen, tien echte mensen die eerlijk vertellen wat hen overkwam en waar ze van dromen.




Kamermeisjes en soldaten: Arnon Grunberg onder de mensen
Arnon Grunberg
Nijgh & Van Ditmar, 2009, 335 p.

Hoe leeft een Nederlandse soldaat in Afghanistan? Wie kom je tegen in de restauratiewagons van de Zwitserse spoorwegen? En werken in Guantanamo Bay, Bagdad, Beiroet of in een hotel in Duitsland, hoe doe je dat? Arnon Grunberg vroeg het zich af en trok de wereld in op zoek naar antwoorden. In dit boek vind je de verslagen van zijn reizen.
'Literair-journalistieke reportages over de politieke en sociale actualiteit' staat er op de achterflap. Er had nog bij kunnen staan: 'vol humor en mededogen.'


Waarom zou ik dit boek lezen?
Arnon Grunberg is één van de populairste schrijvers van Nederland. Zijn romans verkopen goed en winnen regelmatig literaire prijzen. Maar Grunberg schrijft meer dan alleen maar romans. Hij heeft columns in Humo en Vrij Nederland en schrijft ook voor de Nederlandse krant NRC Handelsblad. De reportages uit dit boek, Kamermeisjes & soldaten, zijn eerst in die krant verschenen.




Arabische lente: een reis tussen revolutie & fatwa
Jorn de Cock
De Bezige Bij, 2011, 333 p.

2011 was het jaar van de revoluties in Tunesië, Egypte, Libië en Syrië. Journalist Jorn De Cock woont in de regio, en vertelt in dit boek hoe hij het jaar beleeft. Hij reist veel rond, loopt tussen de betogers op het Tahrirplein en rijdt mee met de rebellen in Syrië. Hij krijgt via Skype en Facebook berichten over de revoluties, en ziet te veel lijken in Libië. Tussendoor probeert hij te vatten wat er nu echt gebeurt in het Midden-Oosten, en wat de impact op langere termijn zal zijn.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Of je nu interesse hebt in een live-verslag over de gebeurtenissen in het Midden-Oosten, zin hebt om zelf journalist te worden, of de omwentelingen in het Midden-Oosten beter wil begrijpen: bij dit boek zit je safe. Dit is een journalistiek verslag van een bijzondere jaar, dat wil duiden en dat eerlijk genoeg is om veel vragen open te laten. De auteur ergert zich geregeld aan de berichten die in Nederland en België in de media komen. Want de revoluties in het Midden-Oosten zijn niet zomaar te vatten in termen van religie. Dit is een erg vlot te lezen boek, waar je veel uit leert.




De hoogvlaktes
Lieve Joris
Augustus, 2008, 143 p.

Over de hoogvlaktes in het oosten van Congo wandelt Lieve Joris. Samen met een gids, haar toegewezen door de lokale militaire bevelhebber, trekt ze te voet naar de stad Uvira, bij de grens met Burundi. Ze wandelen van dorp tot dorp, van marktplaats tot marktplaats. Soms voelen ze zich thuis op de scholen waar ze logeren. Soms is gezelligheid ver te zoeken. Want in de woelige regio hebben rebellengroepen nog steeds een vinger in de pap te brokken.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Europeanen wandelen niet door Congo. Zij reizen met een 4x4 of met het vliegtuig, en het liefst met een grote officiële delegatie aan hun zijde. Maar Lieve Joris lapt dat aan haar laars. Zij reist te voet, dichtbij de mensen en hun verhalen, hun levens en geloof. Als bonus krijg je in het boek ook de foto's die Joris maakte van de landschappen en de mensen onderweg.




Dag Vlaanderen!: hoe Walen écht leven en denken
Christophe Deborsu
Borgerhoff & Lamberigts, 2011, 400 p.

België is een ingewikkeld land. Vlamingen in het noorden en Walen in het zuiden. En in het midden, in Brussel, een hoop politici die geen efficiënte regering kunnen vormen omdat de verschillen tussen noord en zuid zo groot zouden zijn. Maar klopt dat wel? Hoe verschillend of gelijk zijn Vlamingen en Walen echt? En wat denken ze echt over elkaar? Christophe Deborsu, Waals tv-journalist, zocht het voor ons uit en schreef het op in het Nederlands.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Heel veel weetjes vind je in dit boek. En het antwoord op tientallen vragen, bijvoorbeeld: zijn de Vlamingen racistischer dan de Walen? Waarom presteren Walen beter op het Eurosongfestival? En: komt er ooit een Belgische burgeroorlog?

Voor al wie België, Wallonië en Vlaanderen een beetje wil begrijpen.




Israël in 60 dagen
Sarah Glidden
Oog & Blik - De bezige bij, 2010, 208 p.

Sarah Glidden is van joodse afkomst. Volgens de traditie heeft ze daarom recht op een volledig betaalde reis naar het thuisland Israël. Maar Sarah staat kritisch tegenover het conflict tussen Israël en Palestina en heeft helemaal geen zin in joodse propaganda. Eenmaal op reis, krijgt ze het moeilijk. De Israëli blijken goede argumenten te hebben om een deel van de huidige Palestijnse gebieden op te eisen. Maar bijna alle Palestijnen die Sarah ontmoet, hebben het erg moeilijk. Wat moet ze daarvan denken?


Waarom zou ik dit boek lezen?
De auteur tekent haar reis: de lange ritten in de bus, de ontmoetingen met Israëli en Palestijnen, de overweldigende muur, de verhalen over geweld en doden, de Israëli die willen praten met de Arabieren, de Arabieren die blijven praten met Israëli...
Deze reis maakte een stevige indruk op de Sarah Glidden en dat merk je in deze strip. En als je op het einde zelf niet meer weet wat goed of slecht, wat zwart of wit is, voel je wat Sarah voelde. Waarna je echt je eigen mening kan vormen.




De altijd oorlog
Dexter Finley
Contact, 2008, 383 p.

Dexter Filkins is een journalist voor de Amerikaanse kwaliteitskrant The New York Times. Als oorlogscorrespondent verbleef hij lange tijd in Afghanistan en Irak. In dit boek doet hij in een aantal los van elkaar staande stukjes verslag over die periode, waarin hij de nadruk legt op de absurditeit en de hopeloosheid van de oorlogen daar.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Dit boek zorgt voor verwarring en verbazing. Echte oorlogen lijken niet op oorlogen uit films. Dat er ook burgers (met meningen, ambities en belangen, mensen zoals u en ik) rondlopen tussen de strijdende partijen, vergeten we ook al eens. Er is veel wat wij niet weten, omdat het niet op het nieuws komt en omdat het niet in de kranten staat. Dit is een boek voor wie vanuit zijn luie zetel wil proberen begrijpen hoe vuil, ingewikkeld en afschuwelijk deze oorlogen zijn.




Futur Simple: de kinderen van Congo
Koen Vidal, Stephan Vanfleteren
Meulenhoff/Manteau, 2010, 295 p.

Voor dit boek trokken journalist Koen Vidal en fotograaf Stephan Vanfleteren samen naar Congo. Ze ontmoetten er o.a. Linda, de nationale kampioene taekwondo, en Arnold, de ex-kindsoldaat. Hun verhalen zijn schrijnend, net als die van de talloze verkrachte tienermeisjes. Gelukkig staan er ook hoopgevende verhalen in dit boek. Met als hoogtepunt de breakdancers van Art-Con, die het gaan maken van Kinshasa tot Brussel. Zeker weten!


Waarom zou ik dit boek lezen?
Op 30 juni 2010 werd Congo al 50 jaar onafhankelijk. In dit boek krijgen Congolese kinderen en jongeren het woord. Je ontdekt hun dromen, hun kracht en hun angsten; hun huizen, hun familie en hun wijk. De indrukwekkende zwartwitfoto’s maken de verhalen nog indringender.




Vrede zij met u, zuster
Chris De Stoop
De Bezige Bij, 2010, 285 p.

Wie kent Muriel Degauque? Een Belgische vrouw was ze, geboren in de buurt van Charleroi. In 2005 reed ze samen met haar man naar Irak, in hun witte Mercedes. Op 9 november 2005 blies ze zichzelf op in een aanslag tegen een Amerikaans konvooi. Zo werd ze de eerste, en enige, Belgische vrouw die ooit een zelfmoordaanslag pleegde in Irak. Chris de Stoop zocht de feiten uit, praatte met getuigen en keek dossiers in. Hij reconstrueerde Muriels verhaal.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Hoe worden gewone mannen en vrouwen zelfmoordterroristen? Blijkbaar zijn daar geen al te grote stappen voor nodig. Het is verbazingwekkend en angstaanjagend om te zien hoe eenvoudig iemand kan radicaliseren, hoe snel een zelfmoordaanslag de volgende logische stap wordt. Dit boek kan je ogen openen voor een andere kant van onze maatschappij.




Verhalen en reportages
Stijn Tormans
Meulenhoff/Manteau, 2010, 317 p.

Stijn Tormans kijkt goed om zich heen en schrijft de verhalen op van de mensen op de straten en de pleinen. Dat zijn niet de grootse dramatische verhalen, exclusief en spectaculair, maar wel kleine voetnoten vol kleine vreugde en klein verdriet. Vooral verdriet, eigenlijk.
En soms slaat Tormans zelf aan het experimenteren en wordt het heel grappig, bijvoorbeeld wanneer hij besluit om in zijn eentje te gaan betogen in Brussel.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Interessant voor wie houdt van mensen en hun verhalen en verdriet. En al helemaal interessant voor wie Antwerpen een beetje kent.
Maar er is meer: Tormans vertelt in het boek bijvoorbeeld ook erg amusant hoe hij in zijn eentje een politieke partij oprichtte en meedeed aan de verkiezingen. Allemaal echt gebeurd.


16 boeken in dit onderdeel Volgende pagina >>