3navi.png

Ik wil poëzie
 
Voor alle dromers en vrienden van de poëzie!
 


Score: 8/10

Verzamel de liefde
Bart Moeyaert
Querido, 2008, 45 p.

‘is het waar / dat liefde / spieren geeft / en op den duur / ook vuur?’ Ontdek het antwoord in deze flinterdunne gedichtenbundel.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Voor gevoelige zielen die van lief, maar niet van klef houden. Van ‘verliefd zijn’ over ‘houden van’ tot ‘nooit meer willen zien’. Gedichten voor onder het donsdeken.



Finse meisjes
Kira Wuck
Podium, 2012, 51 p.

Kira Wuck is Nederlandse. Maar eigenlijk is ze half Fins en half Indonesisch. Een beetje gespleten dus, een beetje anders. Ze ziet de dingen dan ook net iets anders dan wij ze doorgaans zien. Ze dicht over familie, over de mensen die ze ontmoet, over de dingen die ze meemaakt. Dezelfde dingen die we allemaal meemaken. Maar ze kijkt een beetje anders. Met haar tonnen verbeelding geeft ze alles wel iets wonderlijks.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Hoe ruikt eenzaamheid? Een beetje zuur misschien, of bitter? Maar ruikt eenzaamheid eigenlijk wel? Heeft het een geur? Wat voor een vraag is dat eigenlijk? Nou, eentje die Kira Wuck zich stelt dus. Zulke vragen stelt ze nu eenmaal. En ze geeft nog een antwoord ook: 'Eenzaamheid ruikt naar kalfslever in een ovenschaal'. En zo, ineens, heeft eenzaamheid een geur. Zo snel kunnen gedichten werken.

Dichter
Remco Campert
De Bezige Bij, 2011, 779 p.

Remco Campert is al meer dan 50 jaar één van de populairste dichters in Nederland. En dat is geen toeval, want de poëzie van Campert heeft veel troeven. Lichtvoetig is hij. Liefdevol en begrijpbaar. Nooit zwaar op de hand, wel glimlachend, monkelend onder een stralende zon. Het gaat over bier, sigaretten, tramkaarten, verlegen jongens en ongrijpbare meisjes. En op de achtergrond, op tv, horen we jazz en een ouderwetse voetbalmatch België-Holland.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Al de gedichten die Campert publiceerde tussen 1951 en 2007 vind je in deze verzamelbundel. Meer dan 700 bladzijden dik is hij en enkele van de allerbeste Nederlandstalige gedichten ooit staan erin. Velen noemen Campert onze grootste levende dichter. Geef hem een plaats op je nachtkastje en oordeel zelf.

Wijvenheide
Luuk Gruwez
De Arbeiderspers, 2012, 82 p.

De vrouwen, de liefde en de dood: dat zijn de drie Grote Thema's die Luuk Gruwez in deze bundel meesterlijk behandelt. Met spijt om wat voorbijgaat, maar ook met mededogen. Want ook al blijken onze dromen in het echt nooit zo mooi, dromen blijven we eeuwig doen.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Zoek je zoete, zachte, klankrijke gedichten die je kunt zingen tegen je geliefde? Dan moet je deze bundel lezen. Maar doe het alleen als je geliefde tegen een stootje kan: al wat mooi is, gaat voorbij. Maar daarom is het niet minder mooi.



Mijn naam is Legioen
Menno Wigman
Prometheus, 2012, 65 p.

'Geen hoop, geen zin, geen bedvriendin': dat vers zet de sfeer van Mijn naam is Legioen. Menno Wigman beschrijft de wereld en wordt daar niet vrolijker van. Hij ziet verveling, lelijkheid en eenzaamheid. Alles takelt af. Die harde waarheid over de wereld van vandaag formuleert hij in klassieke, maar heel begrijpelijke verzen.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Wigman maakt de dingen niet mooier dan ze zijn. Hij zegt waar het op staat, en dat komt soms keihard aan. Geen aaibare gedichtjes zijn dit, maar regelrechte mokerslagen. Deze bundel schudt je wakker uit je verveling en doet je beseffen dat er veel is dat beter kan in deze wereld.



Alles is breekbaar
Neil Gaiman
Luitingh, 2007, 366 p.

Alles is breekbaar is een verhalenbundel met dertig kortverhalen en gedichten. De verhalen zijn duister, grappig of ontroerend, zitten vol onverwachte wendingen en eindigen vaak verrassend.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Wie leest met open geest, beleeft veel pret aan deze bundel. Als fijne extra bevat dit boek een verklaring van elk verhaal en gedicht door de auteur.

Blinde gedichten
Delphine Lecompte
De Bezige Bij Antwerpen, 2012, 125 p.

Omdat de werkelijkheid soms saai is, schrijft Delphine Lecompte gedichten als verhaaltjes. Knotsgekke verhaaltjes nog wel: ze worden bevolkt door massa's dieren, al dan niet opgezet, en een hele stoet bonte personages die haar en onze wereld kleur geven. Daarbij neemt de dichteres ook zichzelf en haar kleine kantjes met plezier onder de loep: 'Wanneer iedere regel met een hoofdletter begint / Is dat vooral gemakzucht / Het spijt me'.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Delphine Lecompte verzint erop los en trekt je mee in haar prettig gestoorde universum. Ze toont aan dat poëzie ook grappig kan en mag zijn. Haar blinde gedichten zijn een waar leesfeest dat geen moment verveelt. Je blijft er wondere dingen in ontdekken.



Twee vogels één kogel
Willem Thies
Podium, 2012, 53 p.

Er gebeurt bijna niets in de stad. Maar als je goed kijkt, zie je van alles. Een meeuw die in afval pikt. Auto's op een kruispunt. Mensen op de bus. 'Twee vogels één kogel', zegt een vreemde man. Hij bedoelt: twee vliegen in één klap. Als we goed kijken, is niets wat het lijkt, suggereert Willem Thies in deze bundel.


Waarom zou ik dit boek lezen?
De gedichten van Willem Thies zijn heel eenvoudig. Je leest ze, ze zijn zo voorbij. Maar ze laten je zien waar je zelf aan voorbijgaat. Ze doen je even stilstaan bij wat je alle dagen rond je ziet. En zo besef je dat niets zomaar gewoon is, en dat je beter kijken moet.

Boven water
Miguel Declercq
De Arbeiderspers, 2012, 60 p.

Ken je het gevoel dat je leven lijkt stil te staan, terwijl je zo hard vooruit wilt? De dichter Miguel Declercq kent het ook. Negen jaar lang heeft hij geen gedichten geschreven. Wat hij dan wel gedaan heeft? Aangemodderd. Vanalles meegemaakt. Maar op een bepaald moment gaat hij toch weer voor de spiegel staan. Wat hij in die spiegel ziet, lees je in deze straffe, zeer persoonlijke bundel.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Soms gaat het eens wat minder goed. Dat is niet prettig. Je wacht dan tot het overgaat. Maar dat wachten kan lang duren, zeker als je alleen bent. 'Na 9 jaar aanmodderen/ is de grap eraf', schrijft Miguel Declercq. Erg vrolijk is hij niet. Maar hij weet zijn negatieve gevoelens om te zetten in sterke gedichten, waarin je je zeker zalherkennen als je niet je beste dag hebt. Als je - bijvoorbeeld - alleen verder moet, omdat je iemand bent verloren, iemand die je liefhad. Misschien is dat de belangrijkste les van Miguel Declercq: het is de liefde die vaak pijn doet.



De achterkant van flatgebouwen
Reinout Verbeke
De Bezige Bij, 2011, 53 p.

Reinout Verbeke schrijft ontregelende poëzie over thema's als natuurfenomenen, taal en water. Dit zijn gedichten waarin gevoelens en technisch wetenschappelijke beschrijvingen op vreemd natuurlijke wijze in elkaar overvloeien.
Bij De achterkant van flatgebouwen hoort een cd. Daarop zet de dichter (samen met zijn groep Nevenwerking) zijn poëzie om tot eigentijdse, new wave-achtige rocksongs.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Dit is geen poëzie die je doet snikken van ontroering, maar het is ook geen poëzie waarvan je het gevoel hebt dat je er niks van begrijpt. Het vertrekpunt is meestal heel helder, tot de dichter er iets ontregelends in stopt. Deze gedichten woelen en schuren - terwijl je leest, merk je hoe de dichter zijn woorden zoekt en aftast.
18 boeken in dit onderdeel Volgende pagina >>